İplerim Kesiliyor...
İplerim bir bir kesiliyor yukarıdan.
Önce ellerim; bileklerimden sarktı.
Sonra da kollarım düştü aşağıya.
Ve
Bir süre öylece bırakıldım.
Bileklerimi oynatmayı öğrendim ilk;
Daha sonra kollarımı kaldırdım.
Rahatladım.
Çünkü öğrendiğimi sanmıştım.
Sevindim.
durmadan kollarımı oynatıyordum.
O sesi duyana kadar..
İki ip birden kesildi!
Yere eğilmek durumunda kaldım.
Kendi başıma kullanmayı öğrendiğimi sandığım kollarım,
Beni kaldırmaya yetmedi.
Alnım yere dayanmış duruyordum.
Gözlerim yarı açık;
Gördükleri kırmızı...
Kollarımı kullanmayı geliştirdim
Ayağa kalktım, günler sonra...
Belimi de oynatabiliyordum şimdi;
Kollarımla birlikte.
Yalnızca,
Kendi kuuvetimle...
Ama o ses...
Yukarı baktım,
Bir ip daha kesildi.
Sonra bir tane daha..
Zaman geçti,
Bir daha..
Ve daha sonra tekrar...
Kesilmek için bekleyen yalnızca bir kaç ip kaldı.
Ya da ben o kadar görüyorum.
Onlar da kesildiği zaman,
Ben artık istediğim yere gidebileceğim;
Her kesilen ipte olduğu gibi,
aldığım yaralar iyileştikten sonra..
Nereye gideceğim peki bir başıma?
Ne kadar süre ayakta durabileceğim iplerim varmışçasına?
Uzun sürer mi düşmeden,
Kendi gücümle ilerlemeyi öğrenmem?
İpler azalıyor,
Korkularım artıyor.
Artık bir ip kesiliyor,
Korkum bir artıyor.
Bir ip daha kesiliyor,
Korkum iki artıyor..
Ve geriye bir kaç ip kaldı.
Ya olduğum yere yığılıp kalırsam?
Bu yüzden işte korkum..
Bazen düşünüyorum;
"Neden kesiyorum ben iplerimi?"
"Kalsana olduğun yerde, neyden rahatsızsın böyle?"
"Seni ahmak.. İplerin olmayınca gidecek bir yerin var sanki.."
Sonra fark ediyorum;
İzleyicilerin bazıları sıkılmış, gidiyor..
Kimisi bir şeyler yiyor;
Bazıları aralarında konuşuyor..
"Bir gün tümü gidecek" diyorum.
Ve sen,
Tüm ağaçları yok olmuş bir ormanda kurup kalan tek bir ağaç gibi kalacaksın.
Öylesine yalnız,
Öylesine çaresiz,
Öylesine tutsak,
Öylesine kurumuş,
Öylesine soğuk,
Öylesine ölü..
Derken,
Bir ip daha kesiyorum....
Düşüncelerim gevşiyor.
Belki ilk önce kesmem gereken ipi,
Şimdi kesiyorum..
Her ipten önce,
Bir kez düşünüyorum.
Ve sonra kesiyorum..
İşte bir ip daha kestim,
Dizlerim büküldü..
Bir ip daha kestim.
Kalbim kanadı.
Bir ip daha kestim....
Kim Yazdı:
NaturelGS || Saat: 03:03 ||
Buna 9 Defa Bence Denilmiş...
Kim Yazdı:
byNefes || 05 Şubat 2006 || 03:38
Süpersin...
Cümleler, okunurken dilimden akıp gitti, sonuna doğru yaklaştığını anladıkça irkildi, sonra yavaşca devam etti...
Ben de bir ip daha kestim... Elimde tutmaya çalıştıklarımın yanına düşürdüm. Ona bakıyorum şimdi... Son 'a bir kaç kesik daha yaklaştım.
Zaten hep sonlardaydım...
Sonunda anladım...
Sık sık yazsan ne olur sanki? Özletme çok fazla... Elimde kalırsın (: